Намози ҷумъа дар яке аз масҷидҳои Тоҷикистон

Машварати оммавии тарҳи қонуни баҳсбарангез оид ба уҳдадориҳои волидайн дар таҳсилу тарбияти кудакон имруз санаи 15 март ба охир расид.

Дар миёни маҳдудиятҳои наве, ки тарҳи қонун пешниҳод мекунад, асосан манъи иштироки нафарони хурдтар аз синни 18 сол дар маъракаҳои динӣ ба ҷуз аз дафн ба назар гирифта шудааст.

Ба монанди қонун оид ба дин,ин тарҳи қонун оид ба уҳдадориҳои волидайн дар бисёр мавридҳо бениҳоят носаҳеҳ аст ва имкони зиёд барои суистифодаи мансабдорон дода метавонад.

Пешвоёни динӣ, ҳуқуқшиносон ва муҳофизони ҳуқуқи инсон ин тарҳи қонунро шадидан маҳкум мекунанд чун он озодии динии кудакон ва волидайнро, ки дар Сарқонуни Тоҷикистон ва санадҳои байналмиллаллии ҳуқуқи инсон кафолат дода шудааст, барҳам мезанад.

Акбар Тураҷонзода, узви Маҷлиси Олии Тоҷикистон аз солҳои 2005 то 2010 ва муфтии кишвар дар аввали солҳои 1990, пешниҳоди қонун оид ба уҳдадориҳои волидайнро беасос номид.

У гуфт, ки «ин қонун нест балки ҷамъи талабҳои гуногун аз волидайн аст. Мақсад аз ин тарҳ манъи иштироки кудакон дар маъракаҳои динӣ аст.

Таъсири муҳими ин тарҳи қонун бар ҷомеаи мусалмони Тоҷикистон хоҳад буд зеро ки ҳукумат мехоҳад кудаконро аз масҷидҳо дур созад ва аз шавқи рузафзуни мардум ба дини Ислом тарс дорад.»

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://www.forum18.org/Archive.php?article_id=1552

 

Оромгоҳи Ҳофиз, шоир ва мутаффакири бузург, дар шаҳри Шерози Ирон

Даври 7 уми Ҳамоиши байналмиллалии омузгорони забон ва адабиёти Форсӣ дар Донишгоҳи Теҳрон баргузор гардид. Дар ин чорабинии дуруза бештар аз 500 донишмандон ва 250 меҳмонон аз 50 кишвари дунё ширкат варзиданд. Иштирокчиён бо эъҷодиёти адабии гуногун шинос шуданд ва аз онҳое, ки баҳри пешрафти забони Форсӣ кушишҳои олӣ ба харҷ додаанд, ёдоварӣ намуданд.

Дар мизгирди «Оромии Сиёсӣ дар Ҷумҳурии Қирғизистон: Мушкилиҳо ва Имкониятҳо» Ҷон Шоеберлен, устоди донишгоҳи Ҳарвард (Амрико) хулоса намудааст, ки «Дар Қирғизистон сиёсати бозаргонӣ ҳукмфармо аст».

Дар гузориши худ оид ба оромии сиёсии Қирғизисттон вай вазъияти кишварро бо ҳодисаҳои Тоҷикистони 20 соли пеш, яъне давраи ҷанги дохилӣ, қиёс намуда аст. «Он вақт ба Тоҷикистон тундгароии исломӣ хатар дошт, вале мушкилии асосӣ дар инҷо авҷ доштани ҷараёни миллатгароӣ ва маҳалгароӣ аст.»

Неруҳои хориҷӣ кишварро ба моҷаро кашиданд ва нотавон карданд, вале онҳо танҳо аз паси ҳадафҳои бозаргонии худ буданд. Сиёсатмандони бозаргон барномаи дурнамои давлатро таъмин карда наметавонанд. Ҳамчун дар замони ҷаноби Акаев, низом ба сиёсати бозаргонӣ тобеъ гаштааст. Яъне, ҳама қарорҳо дар асоси қоидаи «ба ман ёрӣ намо ва пас ту он чӣ кӣ мехоҳӣ гирифта метавонӣ» ё «ободии молии ту аз комёбии сиёсии ман вобаста» ба амал меоянд.

Ба ақидаи у, ҳеҷ далеле нест, ки аз таъғири аҳвол то имруз гувоҳӣ дода тавонад. «Ҳамаи кушишҳои ташкил намудани ҳукумати эътилофӣ дар Маҷлиси Қирғизистон имруз маҳз зери таъсири сиёсати бозаргонӣ сурат мегирад.»

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://eng.24.kg/politic/2010/12/07/15196.html

Афзоиши нуфузи Ислом натиҷаи ҳукумати ноуҳдабаро ва ғайрикасбӣ

Муносибат бо дини Ислом дар Тоҷикистон то вақтҳои охир ҳамчун намунаи беҳтарин дар Осиёи Марказӣ ҳисоб меёфт. Аммо, дар айни замон ҳукумати ин кишвар аз афзоиши эътибори дин дар ҷомеа, ки аз мушкилиҳои иҷтимоиву бекориву бесаводӣ дар натиҷаи сиёсати ҷоҳилонаи роҳбарият ба вуҷуд омадааст, ба тарс омада, бар зидди ҳизбу ҳаракатҳои исломӣ маъракаи мубориза шуруъ намудааст. Албатта, он барои худи Тоҷикистон ва берун аз он пайомадҳои манфӣ хоҳад дошт.

Тоҷикистон то ҳол ягона кишваре дар минтақа аст, ки расман ҳизби сиёсие бо барномаи динӣ дорад (Ҳизби Наҳзати Исломии Тоҷикистон) ва он ҳам яке аз дастовардҳои созишномаи сулҳ аст, ки ба ҷанги шаҳрвандии солҳои 1990-ум хотима бахшида буд. Вале, фишорҳо бар сари ҲНИТ руз аз руз зиёд гашта, ба назар мерасад, ки ҳукумат онро пароканда кардан мехоҳад. Пушидани масҷид дар шафати бинои ҳизб, таъқиб намудани аъзоёни фаъол ва суиқасд ба ҷони сарвари он, Муҳиддин Кабирӣ, ҳангоми бо мошин суи Қурғонтеппа сафари корӣ доштанаш далели гуфтаҳои боло шуда метавонанд.

“Ҳизби ҳоким дар мавриди дигар ҳизбҳо ва махсусан ҲНИТ на ҳамчун бо рақиби сиёсӣ муносибат мекунад, балки аз мо душмани давлат сохта истодааст», арз кард ҷаноби Кабирӣ ва илова намуд: «муносибати ҳукумат бо ташкилотҳои динӣ дар айни ҳол дар Тоҷикистон бисёр сард гаштааст».

Дигар ҷиҳати кушиши ҳукумати Раҳмон дар паст кардани нуфузи Ислом дар ҷомеа бо ҳамла ба пушидани либосҳои динӣ, баргардонидани донишҷуёни Тоҷик аз донишгоҳҳои давлатҳои исломӣ ва бо онҳо гуё чун бо «ҷинояткор» муносибат кардан, ки оқибат сафи бекорону бесаводони ҷумҳурро боз ҳам зиёд хоҳад кард.

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://www.eurasiareview.com/analysis/10167-tajikistans-new-crackdown-on-muslims-seen-creating-problems-inside-russia/

Ҷавонони бекор ва ноумед аз ояндаи худ дар Тоҷикистон

Мавҷи нооромиҳои охир дар Тоҷикистон аз пастравии эътибори ҳукумати он дарак медиҳанд ва ин раванди хатарнок барои амнияти минтақаи Осиёи Марказӣ аст.

Буҳрони кунунӣ 22 августи 2010 бо гурехтани 25 зиндонӣ аз маҳбаси марказии пойтахти ин кишвар шаҳри Душанбе оғоз шуд, ки дар рафти он 5 нафар низомиён ба ҳалокат расида буданд. Баъзе аз гурезаҳо аз ҷумлаи гуруҳҳои марбут ба мухолифин ва бахусус, Ҳизби Наҳзати Исломӣ буданд. Танҳо чанде фирориён дастгир карда шуданд, вале макони аксарият то ҳол номаълум аст.

Баъд аз он, санаи 3 сентябр кушта шудани 4 нафар ва даҳҳо захмӣ дар натиҷаи таркиши мошин дар назди бинои шуъбаи корҳои дохилӣ дар шимоли кишвар, санаи 19 сентябр ҳалок гаштани 26 нафар сарбозони ҷавони бетаҷриба дар водии Рашт, мавзеи танги куҳсори Тоҷикистон байни Афғонистон ва Қирғизистон, санаи 6 октябр марги 27 нафар сарбозони махсус бо тарконидани чархбол дар дараи Камароб ва ғайраҳо аз лаҳзаҳои давраи ҷанги шаҳрвандии 1992ғ97 ба ёд меоваранд.

Аммо баъди созишномаи сулҳи 1997, раисҷумҳур Раҳмон неруҳои мухолифин ва рақибони худро аз сари қудрат дур карда, ҳукумати марказӣ ва манбаҳои калонтарини даромади ҷумҳуриро бо хонаводаву хешонаш аз маҳалли зодгоҳи худ ғасб намуда, бо зуриву фишору азобҳо ҷомеаро нигоҳ дошта нишастааст. Боиси масхара аст, ки у кудакони худро ҳамчун сарварони оянда кушиши омода кардан мекунад. Духтари 16 солааш дар яке аз шабакаҳои симои давлатӣ (телевизион) хабар мехонад, писари 22 солааш вакили маҷлиси шаҳри Душанбе, соҳиби дастаи футбол, муовини раиси Иттиҳоди Ҷавонони Тоҷикистон ва оҷонсии давлатии рушди сармоягузорӣ таъин гаштааст. Дар ҳоле ки қисмати зиёди давлат бо танҳо 2 соат барқ дар як шабонаруз фасли сармои зимистон бо азияти азим зиндагӣ пеш мебаранд ва аксарияти мардуми қобили кор маҷбур ба муҳоҷирати меҳнатӣ дар шароитҳои вазнини русия раҳсипор мешаванд.

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://the-diplomat.com/2010/11/30/violence-in-tajikistan/

Азимҷон Маҷидов, яке аз аъзоёни гуруҳи ҷинояткор ва аз ҷавони гумроҳи Тоҷик

Мувофиқи хулосаи додгоҳи олӣ, чанде аз бонкҳои шаҳри Денвери вилояти Колорадои Амрико мавриди фиребкории ҷавонони гумроҳи Тоҷик бо ҳамдастии дустони русашон гаштанд, ки дар натиҷаи он 300 ҳазор доллар дар давоми 15 моҳ ғорат карда шудааст.

Гуруҳи ҷинояткор бо номҳои дуруғин суратҳисобҳои бисёре дар бонкҳо кушода, пас аз тамом шудани пули гузоштаашон дар суратҳисобҳо ва то огаҳӣ ёфтани бонкҳо, аз онҳо кушиши пул гирифтан намудаанд.

Додгустари ноҳияи Денвер аъзоёни ин гуруҳи ҷинояткорро фош кардааст, ки ба он аз ҷумла Азимҷон Маҷидов (22 сола), Фируз Шарифӣ (19), Бобокалон Шарипов (20) ва Фирдавс Урунов (23), Бахтиёр Қодиров ва Овид Ванапаев шомил буданд.

Ҷинояткори дигар, Бобокалон Шарипов

Ҷинояткорон аз моҳи август то новембери 2009 фаъолият бурда тавонистанд ва ниҳоят дар шаҳрҳои Денвер ва Филаделфиё дастгир карда шуданд. Пас аз қонеъ шудани ҳамаи даъвоҳои ҷиноятӣ, онҳо билохира аз Амрико соқит карда хоҳанд шуд.

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://www.denverpost.com/business/ci_16742146

Сабаби аслии низоҳо дар Тоҷикистон ҷунбиши исломгароӣ нест

Дар мавриди сабабҳои аслии ҷангҷуиҳое, ки вақтҳои охир ҷомеаи Тоҷикистонро ба такон оварданд, фарзияҳои гуногун пешниҳод гашта буданд. Оё он қисме аз ҷунбиши фаромиллии исломигароӣ ё натиҷаи норозигии омма аз бесаводиву фишорҳои ҳукумати марказӣ буд? Ду намуди одамон дар ин ҳолатҳои норушан ба дарки дурусти масъала ёрӣ карда метавонанд: коршиносони собиқадор ва хабарнигорон аз макони ҳодисаҳо.

Ҷон Ҳитершо, устоди Донишгоҳи Экзетер, ки ба қарибӣ ба минтақаи Рашти Тоҷикистон сафар намуда, китобе оид ба вазъияти баъдиҷангии ин кишвар ба чоп расонидааст, дар зимни мусоҳибаи худ бо Маҷаллаи Қафқозии оид ба Масоили Байналмиллалӣ қайд кардааст, ки нақши неруи хориҷӣ дар ин ҷангҷуиҳо вуҷуд надошта, ҳукумат онро ба нафъи худ таблиғ мекунад. У гуфт: “Хуруҷи ин низоъ танҳо қисман ба дини Ислом робита дорад. Сабаби аслии он иштибоҳҳои ҳукумати марказӣ дар таъмини рушди минтақаҳои дурдаст аст, аз ҷумла, низоми куҳнаву фарсудаи ҷалби маҷбурии ҷавонон ба хизмати ҳарбӣ, ноумедӣ ба ояндаи нек бо вуҷуди мушкилиҳои муҳоҷирати меҳнатӣ ва бадбиниву норозигии мардум нисбат ба амалҳои ҳукумати фасодзадаву маҳалгаро аст.”

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://www.eurasianet.org/node/62430

Аксе аз макони зисти мардикорони чинӣ дар Тоҷикистон

Душанбе, пойтахти Тоҷикистон, ҳаёти шабонаи хоссае надорад. Чанд тарабхонаи миёнаҳоле ҳаст, ки баъди нуҳ моҳи зиндагӣ дар ин кишвар гаштаву баргашта ба ҳамон шаш ҷо рафтан хонаводаам дилтанг шуданд.

Мо аз ҳамаи таомҳои дар руйхати таомҳои ин шаҳр буда чашидем. Синамоҳои ин шаҳр асосан филмҳои навтарини ҳиндӣ ё Ҳолливудро ба намоиш мегузорад, ки ба забони нофаҳмои русӣ ҳастанд. Барои боулинг бозӣ кардан шароит ҳаст, аммо онҷо панҷараҳои бехатарӣ ё муҳити шух ва зебое нест, ки бозиро дилкаш намояд.

Мардикорони чинӣ бошанд дар масофаи як соат берун аз Душанбе, дар хобгоҳҳои тангу сарде болои ҳам зиндагӣ доранд. Онҳо телевизиони хурде доранд ва бо қартабозӣ, сигоркашӣ ва ёди кудакони дар хонаашон монда вақти холии худро сипарӣ мекунанд.

Аксҳоро тамошо кунед.

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://www.damianwampler.com/damianwampler/news/

Роҳи оҳан аз Чин то Халиҷи Форс

Вазири корҳои хориҷии Ирон, Манучеҳр Муттақӣ, рузи 15 ноябр эълон кард, ки Тоҷикистон, Афғонистон ва Ирон бо кишвари Чин дар сохтани купруке ҳамкорӣ мекунанд, ки шабакаҳои роҳи оҳани онро бо Осиёи Марказӣ ва Ховари Миёна пайваст хоҳад кард.

Ҷаноби Муттақӣ гуфт, ки роҳи оҳани мазкур аз минтақаи Шинҷони (Уйғуристон) Чин тавассути Қирғизистон, Тоҷикистон ва Афғонистон ба хоки Ирон расида, дар онҷо ба ду шоха, ҷанубӣ ва ғарбӣ, тақсим мегардад, ки шохаи ҷанубӣ ба Хатти Ҷанубии Халиҷ  ва шохаи ғарбӣ ба Туркиё ва Аврупо дастрасии мустаққим фароҳам хоҳанд кард. У ин роҳи оҳанро “инқилоб дар соҳаи нақлиёт” номид.

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://www.global-military.com/china-railway-will-be-through-the-persian-gulf.html

Харитаи Шабакаи Шимолии Тақсимот (Northern Distribution Network)

“Ҳодисаҳои охир дар Тоҷикистон буҳрони дохилӣ аз заифшавии қудрати давлатиро нишон медиҳанд. Ҳамаи шохаҳои ҳукумати кунунӣ нотавон гаштаанд. Кушишҳои ба ном “давлатдорӣ” ғарқи кутоҳандешӣ ва фасоди раҳбарон гашта, шикаст хурдаанд”, иброз дошт яке аз коршиносони маҳаллӣ.

Амрико ва ПАШ (НАТО) намехоҳанд, ки мушкилоти Афғонистон ба Тоҷикистон ворид гардад. Аммо, амнияти ин кишвари хурд инчунин аз оромиву созиши неруҳои дохилиаш вобастагии зич дорад. Бохти давлатдорӣ дар Тоҷикистон ба ҳамаи минтақаи Осиёи Марказӣ таъсири манфии бузург хоҳад дошт.

Пайванд ба саҳифаи аслӣ: http://www.bbc.co.uk/news/world-asia-pacific-11790455